How digitisation of herbaria reveals the botanical legacy of the First World War.

La numérisation des échantillions d'herbiers nous permet de mieux comprendre la complexité des récits relatifs à la Première Guerre mondiale et à ses conséquences, tant scientifiques que sociétales. L'herborisation pendant la Première Guerre mondiale était plus répandue qu'on ne le pensait auparavant, elle contribuait au bien‐être psychologique des personnes impliquées et continue à améliorer les connaissances floristiques. Le patrimoine matériel issu des herborisations en temps de guerre, conservé dans les herbiers, devient maintenant véritablement accessible à des études multidisciplinaires. De plus, il y a des leçons à tirer de l'histoire quand au manque de suivi dans la publication de ces collections, car celles‐ci constituent une base importante pour toute action de restauration des paysages après un conflit. Die Digitalisierung von Herbariumsammlungen trägt zu einem besseren Verständnis der Komplexität der Narrative über den Ersten Weltkrieg und seinen wissenschaftlichen und gesellschaftlichen Folgen bei. Das Sammeln von Pflanzen während des Ersten Weltkriegs war weiter verbreitet als bisher angenommen, trug zum psychischen Wohlbefinden der Beteiligten bei und erweitert das Wissen über die Flora. Das materielle Erbe der Kriegssammlungen in Herbarien wird nun für multidisziplinäre Studien in größerem Umfang zugänglich gemacht. Darüber hinaus lassen sich aus der bisher mangelnden Veröffentlichung solcher Sammlungen Lehren für die Zukunft ziehen, da sie eine wichtige Grundlage für alle Maßnahmen zur Wiederherstellung der Landschaft nach Konflikten bilden. Η ψηφιοποίηση φυτολογίων επιφέρει καλύτερη κατανόηση της πολυπλοκότητας των αφηγήσεων που σχετίζονται με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τα επακόλουθά του – τόσο επιστημονικά, όσο και κοινωνικά. Η συλλογή φυτών κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πιο διαδεδομένη από ό,τι είχε προηγουμένως κατανοηθεί, συνέβαλε στην ψυχολογική ευημερία των ενασχολούμενων, και ενισχύει την χλωριδική γνώση. Η υλική κληρονομιά που κατέχουν οι συλλογές φυτολογίων της πολεμικής περιόδου, γίνεται τώρα πραγματικά προσβάσιμη για διεπιστημονική μελέτη. Επιπλέον, υπάρχουν διδάγματα που πρέπει να αντληθούν από την ιστορία σε ότι αφορά την έλλειψη ολοκληρωμένης δημοσίευσης ανάλογων συλλόγων, αφού τέτοιες συλλογές αποτελούν σημαντική βάση για οποιεσδήποτε δράσεις αποκατάστασης τοπίων μετά από συγκρούσεις.